Το «παράδοξο» του Πάσχα: Γιατί αλλάζει ημερομηνία και πώς συμπίπτει το Ορθόδοξο με το Καθολικό;

Кот’ αυτό τον τρόπο, το χριστιανικό Πάσχα δεν θα συνέπιπτε ποτέ με το εβραϊκό, ενώ ο εορτασμός του χριστιανικού Πάσχα συνδέθηκε επίσημα με ένα αστρονομικό φαινόμενο, в день весеннего равноденствия и первого полнолуния весны (τη λεγόμενη και «Πασχαλινή πανσέληνο»).

Η Α’ Οικουμενική Σύνοδος ανέθεσε στον εκάστοτε Πατριάρχη Αλεξανδρείας να γνωστοποιεί κάθε χρόνο στις άλλες εκκλησίες την ημέρα του Πάσχα, αφού προηγουμένως είχε υπολογιστεί -με τη βοήθεια των έγκριτων αστρονόμων της Αλεξάνδρειας- η ημερομηνία της πρώτης εαρινής πανσελήνου. следовательно, για να υπολογιστεί η ημερομηνία του Πάσχα ενός έτος, αρκούσε να είναι γνωστή η ημερομηνία της πρώτης εαρινής πανσελήνου και, то, να βρεθεί η πρώτη Κυριακή μετά από αυτή την πανσέληνο.

Το ημερολόγιο που ίσχυε την εποχή της Α’ Вселенский Собор, Джулиан, что Юлий Цезарь принял 45 до нашей эры, με τη βοήθεια του Έλληνα αλεξανδρινού αστρονόμου Σωσιγένη. Последнее, με βάση τους υπολογισμούς του «πατέρα» της αστρονομίας ‘Ιππαρχου (που πριν έναν αιώνα με θαυμαστή ακρίβεια είχε υπολογίσει ότι το ηλιακό έτος έχει διάρκεια 365,242 дней), создан календарь, чьи годы были 365 дней, в то время как каждый четвертый год (το δίσεκτο) πρόσθετε μία ακόμη μέρα.

Δύο σφάλματα

тем не менее, в соответствии с Дионисис Simopoulo, διευθυντή του Πλανηταρίου του Ιδρύματος Ευγενίδου, το Ιουλιανό Ημερολόγιο είχε κάποιες ατέλειες, επειδή υπήρχε ακόμη μια μικρή απόκλιση, με δεδομένο ότι η διάρκεια του ηλιακού έτους στην πραγματικότητα είναι 365,242199 дней. так, το καθορισμένο από τον Σωσιγένη έτος είναι μεγαλύτερο του πραγματικού κατά 11 минут и 13 секунд

Κάθε τέσσερα χρόνια, το μικρό αυτό λάθος γίνεται περίπου 45 λεπτά και κάθε 129 χρόνια φτάνει την μία μέρα, με συνέπεια να απομακρύνεται συνεχώς προς τα εμπρός η εαρινή ισημερία. это 1572, όταν εξελέγη πάπας ο Γρηγόριος ΙΓ’, ανέθεσε στους αστρονόμους Χριστόφορο Κλάβιους και Λουίτζι Λίλιο να προωθήσουν μία ημερολογιακή μεταρρύθμιση, που δημοσιεύτηκε το 1582.

5 октября 1582 ονομάστηκε 15η Οκτωβρίου, για να διορθωθεί το λάθος των δέκα ημερών, που είχαν συσσωρευτεί κατά τους προηγούμενους 11 века, так что в день весеннего равноденствия, чтобы вернуться на 21 марта, όπως ήταν κατά την Α’ Οικουμενική Σύνοδο.

Το Νέο ή Γρηγοριανό Ημερολόγιο έγινε αποδεκτό από τα καθολικά κράτη της Ευρώπης μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια, ενώ τα προτεσταντικά κράτη καθυστέρησαν πολύ περισσότερο. Στην Ανατολή η αντίδραση της Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Γρηγοριανό Ημερολόγιο ήταν ακόμη πιο έντονη και έτσι το Ιουλιανό Ημερολόγιο παρέμεινε σε ισχύ σε όλα τα Ορθόδοξα κράτη έως τον 20ό αιώνα.

Η ελληνική κυβέρνηση ανακίνησε το ημερολογιακό θέμα το 1919 и 1923, το Ιουλιανό Ημερολόγιο αντικαταστάθηκε από το Γρηγοριανό, με έναρξη της εφαρμογής του στις 16 февраль 1923, που ονομάστηκε 1η Μαρτίου. Сняли, что 13 дней с 1923, γιατί στις δέκα ημέρες λάθους μεταξύ Γρηγοριανού και Ιουλιανού από το 325 нашей эры. к 1582, είχε προστεθεί η καθυστέρηση και άλλων τριών ημερών στα περίπου 340 χρόνια που είχαν παρέλθει από την πρώτη εισαγωγή του Γρηγοριανού Ημερολογίου στη Δύση.

Αρχικά η Εκκλησία μας διατήρησε το Ιουλιανό Ημερολόγιο, όμως -για να αποφευχθεί η σύγχυση- αποδέχτηκε, это 1924, το εκκλησιαστικό ημερολόγιο να συνταυτιστεί με το πολιτικό και να ισχύσει για τις ακίνητες εορτές. Από την άλλη όμως, δεν προέβη σε παράλληλη αλλαγή του πασχάλιου ημερολογίου και των κινητών εορτών (σχεδόν το ένα τρίτο του εορτολογίου), που στη χώρα μας εξακολουθούν να υπολογίζονται, на сегодняшний день, με βάση το Ιουλιανό ή Παλαιό Ημερολόγιο.

Σύμφωνα με τον κ.Σιμόπουλο, η διαφορά του εορτασμού του Πάσχα ανάμεσα στις δυτικές και στις ανατολικές εκκλησίες δεν βασίζεται μόνο στο λάθος του Ιουλιανού Ημερολογίου, αλλά και στον -επίσης ελλιπή- «Μετωνικό Κύκλο» (του 5ου αιώνα π.Χ.), που χρησιμοποιούσαν ακόμη οι χριστιανοί Αλεξανδρινοί αστρονόμοι και με βάση τον οποίο η Ορθόδοξη Εκκλησία εξακολουθεί να υπολογίζει τις ημερομηνίες των μελλοντικών εαρινών πανσελήνων.

Σύμφωνα με τον Σεληνιακό κύκλο του Αθηναίου αστρονόμου Μέτωνος (432 до нашей эры), 19 τροπικά-ηλιακά έτη (το χρονικό διάστημα μεταξύ δύο διαδοχικών εαρινών ισημεριών) είναι περίπου ίσα με 235 σεληνιακούς συνοδικούς μήνες, δηλαδή υποτίθεται ότι μετά την παρέλευση 19 ετών οι ημερομηνίες των πανσελήνων επαναλαμβάνονται, κάτι όμως που δεν είναι τελείως ακριβές.

Η περίοδος των 235 σεληνιακών μηνών δεν είναι ακριβώς ίση με 19 лет, αλλά μεγαλύτερη κατά 0,086399 ημέρες ή 2 ώρες, 4 минут и 24,8736 δευτερόλεπτα σε κάθε 19ετή κύκλο. Με την πάροδο των ετών, τα λάθη αυτά έχουν συσσωρευτεί και έτσι, на 13 дней к неправильному Иулиании Весеннего равноденствия, προστίθεται πλέον και το λάθος του 19ετούς Μετωνικού κύκλου, которая составляет, от 325 нашей эры. на сегодняшний день, в течение примерно четырех до пяти дней, προσδιορίζοντας έτσι την Μετώνεια (или Джулиан) πανσέληνο τέσσερις έως πέντες μέρες αργότερα από την πραγματική.

Греческая православная церковь по-прежнему использует старый юлианский календарь и лунный цикл для определения даты Пасхи. так, много раз, το ορθόδοξο Πάσχα εορτάζεται όχι την πρώτη Κυριακή μετά την πανσέληνο αλλά την επόμενη (όπως συνέβη το 2012) ή ακόμη εορτάζεται μετά τη δεύτερη εαρινή πανσέληνο (όπως συνέβη το 2002 и 2013), вместо того, чтобы в первое воскресенье после первого весеннего полнолуния, как установлено Советом Никее.

Οπως αναφέρει το ΑΜΠΕ, σύμφωνα με τον μαθηματικό-ημερολόγο Δημήτρη Μπουνάκη, κατά τον τρέχοντα 21ο αιώνα τα όρια εορτασμού του ορθόδοξου Πάσχα είναι από τις 4 апреля (το νωρίτερο) до того как 8 может (το αργότερο). Οι παλαιοημερολογίτες έχουν κοινό Πάσχα με τους υπόλοιπους ορθόδοξους (του νέου ημερολογίου), αλλά με ημερομηνία 13 μέρες μικρότερη (до того как 2099), έτσι το φετινό Πάσχα το γιόρτασαν στις 7 апреля.

Совместно праздновали Пасху для католиков и православных, когда оба григорианский, όσο και η Ιουλιανή-Μετώνεια πασχαλινή πανσέληνος πέσουν από την Κυριακή μέχρι το Σάββατο της ίδιας εβδομάδας οπότε την αμέσως επόμενη Κυριακή είναι το κοινό Πάσχα.

Αυτό ακριβώς συμβαίνει το 2014, καθώς φέτος η Γρηγοριανή πασχαλινή πανσέληνος πέφτει στις 14 Απριλίου και η Ιουλιανή-Μετώνεια στις 18 апреля, ενώ η πραγματική αστρονομική πανσέληνος είναι στις 15 апреля.

Κοινός θα είναι ο εορτασμός και τα έτη 2017 (на 16 апреля), 2025 (20 апреля), 2028, 2031, 2034, 2037, 2038, 2041, ωστόσο το τελευταίο κοινό Πάσχα υπολογίζεται -σύμφωνα με τον κ.Μπουνάκη- ότι θα συμβεί το έτος 2698, так как после 2700 -из-за накопления ошибок Metoneiou- δεν θα μπορούν να πέσουν ποτέ την ίδια εβδομάδα η Ιουλιανή και η Γρηγοριανή πανσέληνος.

В каждом случае, αυτή η διαφορά στον εορτασμό του Πάσχα ανάμεσα στις ανατολικές και τις δυτικές εκκλησίες, σύμφωνα με τον κ.Σιμόπουλο, δεν αφορά δογματικά θέματα της Χριστιανικής εκκλησιαστικής λατρείας ή θρησκείας, αλλά ένα αστρονομικό-μαθηματικό πρόβλημα.

источник : iefimerida.gr
опека : NewsRoom Миконос Ticker