La capra della nostra libertà nazionale, Dionisio Solomos, non aveva altro in mente "dare libertà e linguaggio"………
E il poeta dell’Egeo premio Nobel confessa che”Mi hanno dato il greco come lingua, la povera casa sulle sabbie di Omero…»
E non hanno torto, e la lingua, come prodotto culturale supremo, indica ed esprime la psiche e la dinamica di un popolo, è un campo, in cui sono raffigurate le caratteristiche del suo popolo portatore.
Perché, la lingua è elemento di unità e di distinzione di un popolo; l'esistenza di un popolo è certificata dal suo particolare idioma linguistico; η εξαφάνιση ενός λαού επιτυγχάνεται με την αλλοίωση του γλωσσικού του αισθητηρίου και τη σταδιακή γλωσσική του αλλοτρίωση….
Για μας τους Έλληνες, οι παραπάνω επισημάνσεις αποκτούν ιδιαίτερη σημασία, αν σκεφτούμε ότι η Ελληνική γλώσσα, με το τρισχιλιετές παρελθόν της, αποτέλεσε τη βάση της λατινικής, e di conseguenza delle nuove lingue europee, ha prestato parole alla terminologia della maggior parte delle scienze, εξέφρασε και έπλασε με τα υλικά της κορυφαία δημιουργήματα του παγκόσμιου πολιτισμού και έγινε φορέας του σωτηριώδους μηνύματος του Χριστού.
Παρ’ όλ’ αυτά, Tuttavia, τραγικά επίκαιρες φαντάζουν, και σήμερα, οι εύστοχες επισημάνσεις ενός άλλου Νομπελίστα ποιητή μας, του Γιώργου Σεφέρη: «Ο Θεός μας χάρισε μια γλώσσα ζωντανή, εύρρωστη, πεισματάρα και χαριτωμένη, που αντέχει ακόμη, μολονότι έχουμε εξαπολύσει όλα τα θεριά να τη φάνε!».
Perché, δεν είναι πια ο βάρβαρος, αλλόθρησκος και αλλόγλωσσος καταχτητής, ή ο πολιτισμένος αποικιοκράτης, που απειλεί τη γλώσσα μας με αφανισμό!
Είμαστε εμείς οι Έλληνες, που με τη ξενομανία, το μιμητισμό και τα κόμπλεξ του ραγιαδισμού μας, οδηγούμαστε σε μια νέα άλωση, πολιτισμική αυτή τη φορά-και γι’ αυτό πολύ πιο επικίνδυνη!
"...Impara bene la lingua greca. Trascorri molte ore, per impararlo bene. Perché è una lingua molto buona. Όλες οι ξένες γλώσσες έχουν δανειστεί πάρα πολλές λέξεις από την ελληνική. Και μ’ αυτή τη γλώσσα μίλησαν και φιλόσοφοι και συγγραφείς και ιστορικοί, όχι μονάχα στην αρχαιότητα και στο Βυζάντιο, αλλά αν σκεφτείτε ότι μία μικρή χώρα έχει πάρει δύο Νάμπελ Λογοτεχνίας, πάει να πει ότι αυτή η γλώσσα είναι πολύ δυνατή. Ο Σεφέρης, ο Ελύτης, οι Νομπελίστες μας, ο Καβάφης, ο Ρίτσος, ο Καζαντζάκης είναι μερικά από τα ονόματα, που τιμά η διεθνής κοινότητα και τους διαβάζει. Και θέλω αυτούς τους μεγάλους ποιητές να τους διαβάζετε στο πρωτότυπο, και όχι στη μετάφραση… Και θέλω το ‘Χριστός Ανέστη’ να το ψέλνετε ελληνικά!»
Σ’ αυτές τις 124 ευθύβολες λέξεις που απηύθυνε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κάρολος Παπούλιας προς 150 νέους της Ελληνικής Διασποράς, που φιλοξενήθηκαν στην Ελλάδα το 2010, συμπυκνώνεται όλο το μεγαλείο, ο πλούτος, η προσφορά και η μοναδικότητα της Ελληνικής γλώσσας και η αδήριτη εθνική αναγκαιότητα της σωστής και πλήρους εκμάθησής της, στα διάφορα στάδια της πολυαιώνιας εξέλιξής της, senza interventi ed interventi esterni...
Perché, purtroppo, non permettiamo la fisica nella nostra lingua, progressione fluida e senza sforzo, δεν την αφήνουμε να ακολουθήσει την φυσιολογική μεταβολή των κοινωνικών συνθηκών. Συγχύσαμε τη γλώσσα με την πολιτική, αναγορεύσαμε τους πολιτικούς σε γλωσσολόγους και ρυθμίζουμε τα της γλώσσας με νόμους, λες και τους είχε ποτέ ανάγκη η Ελληνική γλώσσα για να εξελιχθεί και να μεγαλουργήσει…
Και ενώ διαφαίνονται πλέον έντονα οι συνέπειες της «χειρουργικής επέμβασης», που κατήργησε τονικά σημάδια και πνεύματα, αργά, αλλά μεθοδικά, επιβάλλεται από αόρατους «ειδικούς» η σταδιακή «απλοποίηση» της ορθογραφίας, η κατάργηση των διπλών συμφώνων, των διαφόρων – ι -, ή η αντικατάσταση των ευ και αυ με εφ/εβ και αφ/αβ, abusiamo dell'ortografia e dell'estetica delle parole straniere introdotte nella lingua greca, ritornando alla scrittura sonora primitiva, nel nome, qualunque cosa, di modernizzazione e sviluppo…
Τέτοιες προσπάθειες και απόψεις, Tuttavia, δεν είναι και τόσο πρωτότυπες και εκσυγχρονιστικές, όπως φαίνονται.. Κάτι ανάλογο επιχειρούσε και προωθούσε το 19ο αιώνα ο Ψυχάρης, για να δεχθεί τη δικαιολογημένη λοιδωρία του Γ. Σουρῆ:
«και αν αντί του ύψιλον, σεις γράφετε το βήτα,
μη καινοτόμος θέλετε για τούτο να φανείτε.
Αυτἀ τ’ αστεία ο καθείς τα κάμνει ελευθέρως,
και εις το άστυ των σοφών κι εις κάθε άλλο μέρος»!
† Dorotheos II di Syros e Mykonos
Ticker di NewsRoom Mykonos