“Feiglinge, Fatal und Abuloi Adama, wir warten, vielleicht, irgendein Geheimnis”
Es könnte keine treffendere Beschreibung für diejenigen geben, die jede aktive Haltung im Leben aufgegeben haben, aus diesem bekannten Vers von Varnalis!……
Der Dichter, Sicher, τοποθετείται σε κοινωνικό επίπεδο, στοχοποιώντας όλους εκείνους, οι οποίοι αντιμετωπίζουν παθητικά τις καταστάσεις,την ίδια τους τη ζωή, εναποθέτοντας κάθε ελπίδα για βελτίωση και αλλαγή σε ένα θαύμα!
Χρησιμοποιώντας, in der Tat, αυτή τη μεταφυσικού περιεχομένου λέξη και με δεδομένη την αθεϊστική ιδεολογία του, Es ist, als würde man sagen, dass nichts getan werden kann, ohne die aktive Mitarbeit und Konkurrenzbeteiligung des Menschen…
Das gleiche,Dennoch, und proportional, gilt auch für den Bereich des Wunders schlechthin, nicht nur, weil wir alle Brüder als Kinder desselben Gottesvaters sind, die Gründung und Konsolidierung von Ovia, das gleiche, es ist ein Wunder!
Es wird als Wunder bezeichnet, allgemein, jedes Ereignis, was man in Betracht ziehen kann “unerklärlich”, mit den Etablierten, wissenschaftlich akzeptabel, Kriterien, ein seltsames und unerwartetes Ereignis, dem ein positives göttliches Eingreifen zugeschrieben wird.
Nach christlichem Verständnis, besonders, θαύμα είναι το αποτέλεσμα της θείας ενεργείας για αναστολή προς καιρόν της λειτουργίας των φυσικών νόμων, που ο ίδιος ο Θεός έθεσε στο σύμπαν, προς επίτευξη ενός σκοπού, που Εκείνος μόνον γνωρίζει, σύμφωνα και με το: “Όπου βούλεται Θεός, νικάται φύσεως τάξις”.
Aber, η αντίληψη αυτή συστέλλει κατά πολύ το βαθύτατο περιεχόμενο της έννοιας “θαύμα”, αφού την περιορίζει μόνο σε περιπτώσεις, που γίνονται αντιληπτές δια των αισθήσεων και την υποβιβάζει, συχνά, σε γεγονός πρόσκαιρου εντυπωσιασμού, όπως ακριβώς προκύπτει από την ετυμολογία της λέξης, η οποία προέρχεται από τη λέξη “θαυμάσιον”, Dies, das ist, το οποίο “θεάται”, βλέπει κάποιος και του προκαλεί θαυμασμό και κατάπληξη!
Neben, δεν μπορεί να μη σημειωθεί και η διαπίστωση ότι η επί γης παρουσία, δράση και διδασκαλία του ενανθρωπίσαντος Θεού, αλλά και των Αποστόλων και των Αγίων Του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την επιτέλεση κάθε είδους θαυμάτων.
Θαυμάτων τόσο πολλών, in der Tat, ώστε δεν είναι λίγοι εκείνοι, Wer, πάντοτε και περισσότερο σήμερα, βλέπουν τήν Εκκλησία σάν μιά “θρησκεία”, μόνο καί μόνο γιά νά μάς παρηγορεί στίς θλίψεις, νά προσεύχεται γιά τήν υγεία μας, νά μάς θεραπεύει, ενίοτε, διά θαυμάτων τίς ανίατες αρρώστιες, νά μάς βοηθεί σάν ένα είδος ψυχοθεραπευτού στά ψυχολογικά αδιέξοδα, νά απαντά στίς απορίες γιά τή μεταθανάτια κατάστασή μας, αντιμετωπίζοντάς Την σάν ένα είδος “θεραπευτηρίου” γιά τήν ικανοποίηση τών “θρησκευτικών” αναγκών.
Πρόκειται για μια νοοτροπία, welche, ουσιαστικά, καταργεί το σωτηριώδες μήνυμα της Εκκλησίας και ταυτόχρονα μετατρέπει τη σχέση ανθρώπου και Θεού σε μια μορφή “συναλλαγής”, από την έκβαση της οποίας εξαρτάται η πίστη του προς το Θεό…
Ξεχνάμε, Dennoch, ότι το θαύμα προϋποθέτει, δεν προσθέτει πίστη!
Λησμονούμε ότι το θαύμα, το οποιοδήποτε, όσο μεγάλο και αν φαίνεται στα μάτια των ανθρώπων, στο τέλος δεν αίρει την φυσική αναγκαιότητα, απλά την αναστέλλει για λίγο!
Μας διαφεύγει ότι σκοπός του κάθε θαύματος δεν είναι να αποκτήσουμε πρόσκαιρα την σωματική μας υγεία, ούτε να καθυστερήσουμε περισσότερο ή λιγώτερο το βιολογικό μας θάνατο, αλλά να γνωρίσουμε καλύτερα και να πλησιάσουμε εγγύτερα το Θεό!
Θαύμα δεν είναι τόσο ή μόνο η εντυπωσιακή παρέμβαση του Θεού στην καθημερινότητά μας, αλλά κυρίως και περισσότερο ή άδηλη παρέμβαση του Θεού στην ψυχή μας!
Πρόκειται για μία παρέμβαση, η οποία υπερβαίνει τα όρια και τις συνθήκες της παρούσης ζωής, αλλοιώνει τον άνθρωπο εσωτερικά και καταργεί το θάνατο ουσιαστικά!
Das ist alles, Dennoch, τα θαύματα δεν φαίνονται, δεν εντυπωσιάζουν, δεν αποτελούν αφορμές ενθουσιαστικών εκδηλώσεων…
Ist, Dennoch, τα μεγαλύτερα και δυσκολώτερα,καθώς προϋποθέτουν την ενεργό συνέργεια του ανθρώπου, η οποία οδηγεί στη δημιουργία ενός νέου ανθρώπου!
Και το κυριώτερο, είναι πολλά και καθημερινά!
Απόδειξη;
Οι μυριάδες των πιστών, που καταφεύγουν στα διάσπαρτα ανά την Ελλάδα Θεομητορικά Προσκυνήματα και, insbesondere, στο ιερό νησί της Τήνου…
Ανεβαίνουν τη νοτισμένη από τα δάκρυα χιλιάδων προσκυνητὼν λεωφόρο της Μεγαλόχαρης, καταθέτουν στο Ωμοφόριό Της τις πίκρες, τις αγωνίες,τους φόβους, die Leidenschaften,τις κακίες, τα αμαρτήματα, την πάσαν ελπίδα τους και “κατεβαίνουν” στην καθημερινότητά τους πνευματικά ανακουφισμένοι, ψυχικά ανανεωμένοι, ηθικά βελτιωμένοι, “άλλοι άνθρωποι”!
Warum, κατά τον Άγιο Ισαάκ το Σύρο,“όποιος αισθανθεί πραγματικά τις αμαρτίες του, είναι ανώτερος από εκείνον, που με την προσευχή του ανασταίνει νεκρούς. Όποιος αξιωθεί να δει την ασθένειά του, είναι ανώτερος από εκείνον, που αξιώθηκε να δει αγγέλους”!
† SYROUS & ΜΥΚΟΟΥ ΔΩΡΟΘΕΟΣ Β’
( Εφημερίδα «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», Samstag, 8 August 2015)