Столичный Сирос и. Доротеос II выпустил ежегодный рождественский циркуляр христиан островам Святого Метрополиса….
С милостью и благодати Божью
СТОЛИЧНЫЙ
Сирос, Тинос, Андрос, Кеас, Яблоко, Миконос, Кифнос, Шериф, Сифнос, Кимолос, Фолегандрос, Делос & Сикиноу
знаменитые христиане, Их благословенные острова нашего столичного района
Мои благословенные и праздничные жители и посетители островов нашего святого мегаполиса, что морские ауры распух,
Мои духовные дети,
Mystery Mega и Integotten мы празднуем сегодня!
Только молчание, Гендерное молчание, Стоит прокомментировать и почтить эту загадку.
что’ Это и святой Григорий теолог решает "Бог Божий, Молчание я чтим. "
За важность тайны Рождества, Александр Пападимант написал: «Εάν το Πάσχα είναι η λαμπροτάτη του Χριστιανισμού εορτή, τα Χριστούγεννα βεβαίως είναι η συγκινητικωτάτη».
χτυπάει
και μου φτερώνει την ψυχή
κι ανοίγεται η καρδιά μου και
σκορπάει θυμίαμα και προσευχή”,
Он сильно испытывает значение Рождества:
И мое тело, влажный,
Я вижу, и это меняется, становится храмом.
о! Во мне родился Бог!”
Ο ποιητής Στέφανος Μπολέτσης ανιχνεύει την παραμυθητική σημασία και το ελπιδοφόρο μήνυμα των Χριστουγέννων:
τ’ άστρο των μάγων λάμπει στις ψυχές.
Боже мой, οι ψυχές, ας γίνουν φάτνες ταπεινές,
φως ο Χριστός κι αγάπη να μας φέρει.
Ας λάμπουν ήλιοι μέσα στους χειμώνες,
να διώξουνε τα νέφη του βοριά.
Κι ας έρθει Απρίλης μέσα στα χιόνια τα βαριά,
κήποι ν ανθήσουν κει που πέρασαν κυκλώνες.»
Ο Κεφαλλονίτης ραψωδός Γεράσιμος Μαρκοράς παρομοίωσε την πίστη των ανθρώπων με τα άστρο της Βηθλεέμ και έκανε μια ευχή.
холодным замороженным дыханием
В душах людей вера
Мистер’ Теперь это их радость слепы.
В темноте мира однажды
снова, как звезда, дайте ей выглядеть,
πού τους Μάγους οδήγησε πέρα να λατρέψουν το ουράνιο παιδί.»
Ένας σύγχρονος ποιητής, ο Τόλης Νικηφόρου, προβαίνει στην πικρή διαπίστωση:
μόνος στον κόσμο.
Ένας μικρός χριστός που ζωγραφίζει θαμπά
στο τζάμι δέντρα για τα παιδιά,
καράβια για τα όνειρα,
ένα παραμύθι της αγάπης για τους απελπισμένους.
Παραμονή και τα χιλιάδες φώτα της πλατείας
στα μάτια του λάμπουν σαν δάκρυα»
Αγαπημένα μου παιδιά!
“Αυτές τις αγιασμένες μέρες, έγραφε ο Φώτης Κόντογλου, “που θα’πρεπε να σμίξουνε πιο κοντά οι άνθρωποι συναμεταξύ τους, «να περιπτυχθώσιν αλλήλους», ίσια ίσια αυτές τις μέρες αποξενώνουνται περισσότερο ο ένας από τον άλλον, χωρίζουνται σε δύο στρατόπεδα ολότελα ξένα τόνα στ’ άλλο, σχεδόν εχθρικά. Από τη μια μεριά είναι οι ευτυχισμένοι οι καλοπερασμένοι, οι καλότυχοι, и с другой стороны, несчастные и проклятые. Среди них «великий глим установлен» ради увы! το παν για να επιδείξουνε τα πλούτη και τα αγαθά τους στους λιμασμένους. Κι’ αυτό γίνεται στ’ όνομα του Χριστού, που γεννήθηκε πάμφτωχος μέσα στο παχνί! Για την γέννηση του φτωχού Χριστού δεν γιορτάζουνε οι φτωχοί σαν και Κείνον, μα γιορτάζουνε οι πλούσιοι, που παίρνουνε για αφορμή την πτώχεια του για να δείξουνε τα πλούτη τους.
Μα άραγε, ανάμεσα σε δυστυχισμένους μπορεί να νοιώση κανένας ευτυχισμένον τον εαυτό του;”
Cегодня, тем не менее, μπορούμε να πούμε ότι το χάσμα γεφυρώνεται με την αγάπη και την αλληλεγγύη, που διαπιστώνουμε ότι αναπτύσσεται στην κοινωνία μας.
Όλο και περισσότεροι ανταποκρίνονται στις ανάγκες του χειμαζόμενου λαού μας και στηρίζουν με ιλαρότητα καρδιάς το φιλανθρωπικό έργο της Εκκλησίας και άλλων φορέων, активно в области социальной эйфории.
так, Мы можем сказать, что в наши трудные времена применяются результаты великого современного поэта -тасоса левадита:
Χαρείτε, Хорошо, мои братья!
Απόψε γεννήθηκε η ευσπλαχνία! Божье сострадание к человеку, Это призывает его к состраданию к товарищу, Единственная надежда, оставил, единственная уверенность, που μπορεί να μας κρατήσει όρθιους στη λαίλαπα των καιρών!
Εύχομαι από καρδιάς σε όλους σας Ευλογημένα Χριστούγεννα, με υγεία και με τα σμύρνα της ελπίδας και το λιβάνι της πίστης και της αγάπης το χρυσάφι!
Γιατί είναι σίγουρο πως με την ελπίδα, την πίστη και την αγάπη μπορούμε να διακρίνουμε ότι πίσω απ’ Твист всегда существует свет!