Ο Μητροπολίτης Σύρου κ. Δωρόθεος Β’ εξέδωσε την ετήσια εγκύκλιο των Χριστουγέννων προς τους χριστιανούς των νησιών της Ιεράς Μητροπόλεως….
靠着神的怜悯和恩典
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
锡罗斯, 蒂诺斯的, 安德罗斯, 凯斯, ヮλου, 米科诺斯岛, 基斯诺斯, 警长, 锡弗诺斯, 基莫洛斯岛, Folegandrou, 德洛斯 & 锡克
著名的基督徒, 他们在我们都会区的祝福岛屿
Ευλογημένοι μου και εορτοφόροι κάτοικοι και επισκέπτες των νησιών της Ιεράς μας Μητροπόλεως, που κατασπάζονται οι αύρες της θάλασσας και μυρώνει η Σκέπη της Μεγαλόχαρης Μητέρας του Θεού,
我的精神孩子,
神秘的大型和成员我们今天庆祝!
只有沉默, 基于性别的沉默, 值得评论并尊重这个谜.
那’ 这和圣格雷戈里神学家决定 “上帝的上帝, 沉默我荣幸。 “
因为圣诞节之谜的重要性, 亚历山大·帕帕迪曼蒂斯（Alexander Papadiamantis）写道: ``如果复活节是基督教的辉煌基督教, 当然，圣诞节是动人的。 “
χτυπάει
και μου φτερώνει την ψυχή
κι ανοίγεται η καρδιά μου και
σκορπάει θυμίαμα και προσευχή”,
βιώνει έντονα το νόημα των Χριστουγέννων:
και το κορμί μου, φάτνη ταπεινή,
βλέπω κι αλλάζει, γίνεται ναός.
Ω! μέσα μου γεννιέται ένας Θεός!”
诗人Stefanos Boletsis发现了圣诞节童话的意义和有前途的信息:
τ’ 麦基星星在灵魂上闪耀.
我的天啊, οι ψυχές, ας γίνουν φάτνες ταπεινές,
φως ο Χριστός κι αγάπη να μας φέρει.
Ας λάμπουν ήλιοι μέσα στους χειμώνες,
να διώξουνε τα νέφη του βοριά.
Κι ας έρθει Απρίλης μέσα στα χιόνια τα βαριά,
κήποι ν ανθήσουν κει που πέρασαν κυκλώνες.»
Ο Κεφαλλονίτης ραψωδός Γεράσιμος Μαρκοράς παρομοίωσε την πίστη των ανθρώπων με τα άστρο της Βηθλεέμ και έκανε μια ευχή.
από κρύα παγωμένη πνοή
στις ψυχές των ανθρώπων η πίστη
先生’ είναι τώρα η χαρά τους τυφλή.
Στα σκοτάδια του κόσμου μια μέρα
πάλι εκείνη σαν άστρο ας φανεί,
πού τους Μάγους οδήγησε πέρα να λατρέψουν το ουράνιο παιδί.»
Ένας σύγχρονος ποιητής, ο Τόλης Νικηφόρου, προβαίνει στην πικρή διαπίστωση:
μόνος στον κόσμο.
Ένας μικρός χριστός που ζωγραφίζει θαμπά
στο τζάμι δέντρα για τα παιδιά,
καράβια για τα όνειρα,
ένα παραμύθι της αγάπης για τους απελπισμένους.
Παραμονή και τα χιλιάδες φώτα της πλατείας
στα μάτια του λάμπουν σαν δάκρυα»
Αγαπημένα μου παιδιά!
“Αυτές τις αγιασμένες μέρες, έγραφε ο Φώτης Κόντογλου, “που θα’πρεπε να σμίξουνε πιο κοντά οι άνθρωποι συναμεταξύ τους, «να περιπτυχθώσιν αλλήλους», ίσια ίσια αυτές τις μέρες αποξενώνουνται περισσότερο ο ένας από τον άλλον, χωρίζουνται σε δύο στρατόπεδα ολότελα ξένα τόνα στ’ άλλο, σχεδόν εχθρικά. Από τη μια μεριά είναι οι ευτυχισμένοι οι καλοπερασμένοι, οι καλότυχοι, κι από την άλλη μεριά είναι οι δυστυχισμένοι κι οι παραπεταμένοι. Αναμεσά τους «χάσμα μέγα εστήρικται» κατά τις αλλοίμονο! το παν για να επιδείξουνε τα πλούτη και τα αγαθά τους στους λιμασμένους. Κι’ αυτό γίνεται στ’ όνομα του Χριστού, που γεννήθηκε πάμφτωχος μέσα στο παχνί! Για την γέννηση του φτωχού Χριστού δεν γιορτάζουνε οι φτωχοί σαν και Κείνον, μα γιορτάζουνε οι πλούσιοι, που παίρνουνε για αφορμή την πτώχεια του για να δείξουνε τα πλούτη τους.
Μα άραγε, ανάμεσα σε δυστυχισμένους μπορεί να νοιώση κανένας ευτυχισμένον τον εαυτό του;”
今天, 不过, μπορούμε να πούμε ότι το χάσμα γεφυρώνεται με την αγάπη και την αλληλεγγύη, που διαπιστώνουμε ότι αναπτύσσεται στην κοινωνία μας.
Όλο και περισσότεροι ανταποκρίνονται στις ανάγκες του χειμαζόμενου λαού μας και στηρίζουν με ιλαρότητα καρδιάς το φιλανθρωπικό έργο της Εκκλησίας και άλλων φορέων, που δραστηριοποιούνται στον τομέα της κοινωνικής ευποιῒας.
所以, μπορούμε να πούμε ότι στη δύσκολη εποχή μας ισχύουν οι διαπιστώσεις του μεγάλου σύγχρονου ποιητή Τάσου Λειβαδίτη:
Χαρείτε, 好, 我的兄弟们!
Απόψε γεννήθηκε η ευσπλαχνία! Η ευσπλαχνία του Θεού προς τον άνθρωπο, που τον καλεί σε ευσπλαχνία προς τον συνάνθρωπο, τη μόνη ελπίδα, που μας απέμεινε, τη μόνη βεβαιότητα, που μπορεί να μας κρατήσει όρθιους στη λαίλαπα των καιρών!
Εύχομαι από καρδιάς σε όλους σας Ευλογημένα Χριστούγεννα, με υγεία και με τα σμύρνα της ελπίδας και το λιβάνι της πίστης και της αγάπης το χρυσάφι!
Γιατί είναι σίγουρο πως με την ελπίδα, την πίστη και την αγάπη μπορούμε να διακρίνουμε ότι πίσω απ’ την καταχνιά υπάρχει πάντα το φως!