Άνθρωποι κάθε τάξης και ηλικίας είχαν κατακλύσει το ιερώτατο σύμβολο της Σμύρνης, το Ναό της Αγίας Φωτεινής, εκεί όπου ο αληθής ποιμένας και Επίσκοπος, ως άλλος «Άγγελος της εν Σμύρνη Εκκλησίας», Μητροπολίτης Χρυσόστομος τελεσιουργεί την τελευταία Θεία Λειτουργία ή μάλλον την «εξόδιο ακολουθία εν τη Θεία Ευχαριστία» του ιδίου και του πολυπαθούς και περιπόθητου ποιμνίου του, Что слезы и раздавленные участвуют в тайне «крови и тела» Иисуса Христа, Буквально прибившись к тому, чтобы взглянуть на свидетеля и его великого мученического пастуха.
Фамилия Церковь Агии Фотини в эти «долгие часы» встроена как другая Агия София, До падения города Константин, В последней божественной литургии и загадке, вздохи благочестивого и мученического пола, ионического эллинизма, Где «Ангел и архиепархия иерарха церкви Смирны» держатся и продвигаются в этой сверхъестественной тайне, подражая Христу мученичество, Как добровольно предложил и пожертвовал «достойным, божественным и популярным пастырем» в пользу его вульгарных и периферийных людей, христианского стада….
Преданного и заброшенного стада, Яростно утонув его камины из полиянских предков, Одинокий и беспомощный в сыпь, Организация, Убой!
У них не было «надувных лодок», чтобы переходить на противоположные острова…
Никаких больших сил не интересовалась ими….
Даже «Матери -родина», авторитарный и безумный, По мнению Smyrna chrysostom, Комиссар, чья тайно покинула Смирна, оставив малуя Азии, «Местный» на пляже, чтобы выбрать огонь и турецкий нож или утопление, Под апатичными видами экипажей французских и английских кораблей, που ναυλοχούσαν στο λιμάνι της Σμύρνης!
Ένας μόνο μένει κοντά τους, συμμερίζεται τον πόνο και την αγωνία τους, αφουγράζεται το λυγμό τους και “κοινωνεί” το αίμα τους, Епископ Смирна Класост, Бесстранный иерарх, Кто любил смерть Христос и родина, Кто смешно боролся, чтобы спасти эллинизм, где его воспитывала, στη Δράμα κατά των Βουλγάρων,στη Σμύρνη κατά των Νεοτούρκων…
“Εν η περιπτώσει ήθελον πέσει, να πέσω ως αετός, και ουχί να αποθάνω αδρανών εις τινά ορνιθώνα της Ανατολής. Ζητώ Σταυρόν, жестокий, На котором я попробую быть пораженным и нечего отдать для спасения дня родины на родине, чтобы дать мою кровь. Так что я имею в виду жизнь жизни и священника », написал патриарху….
И его крест, Крест, был поднят в Измире!
Его Разо, как фиолетовый и виссус, κατακόκκινο από το μαρτύριό του, έγινε το σάβανο με το οποίο τυλίχθηκε και “τάφηκε” ο Ελληνισμός της Μικρασίας, η κοιτίδα του Αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος και της Χριστιανικής Πίστεως, γόνοι εκλεκτοί της οποίας κόσμησαν το πάνθεον της φιλοσοφίας και στόλισαν τον ουρανό της Ορθοδοξίας!
Ο Άγιος Ιερομάρτυς Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος, ο Καλαφάτης, αποτελεί την επιτομή της ατίμητης προσφοράς του ιερού Κλήρου στο Γένος των Ελλήνων, του διαχρονικού πνευματικού Πατέρα και Ηγέτη, ο οποίος μένει κοντά στο χειμαζόμενο Λαό, συμπάσχει μαζί του και θυσιάζεται μαζί του!
Μένει κοντά στο Λαό του, ακόμα κι` αν ξέρει ότι “οι Μήδοι στο τέλος θα διαβούνε”, ακόμα κι` αν είναι βέβαιος και “έτοιμος από καιρό” για το τέλος, που τον περιμένει, όταν όλοι οι άλλοι πολιτικοί και στρατιωτικοί, κατ` ευφημισμόν, ηγέτες, έσπευδαν να φύγουν, σαν τα ποντίκια, που εγκαταλείπουν το πλοίο, оставив миллионы греков во власти турецкого варварства.
O Saint Chrysostom of Smyrna, 93 Спустя годы после его мученичества, теперь стал идеей!
И идеи даже не умирают, ούτε νικιούνται ποτέ.
Είναι βέβαιο ότι, μέσα από το ζοφερό σκοτάδι, τη σύγχυση, την αβεβαιότητα και τις ανατροπές της σύγχρονης πραγματικότητας, ο Χρυσόστομος θα είναι αυτός που θα δώσει όραμα και θα κατευθύνει το βηματισμό της νέας γενιάς προς τα ωραία, τα μεγάλα και τ` αληθινά!
Αρκεί να μη σκοτώσουμε στην ψυχή τους την πίστη στο Χριστό, την ελπίδα και το όνειρο….
† Ο ΣΥΡΟΥ ΚΑΙ ΜΥΚΟΝΟΥ ΔΩΡΟΘΕΟΣ Β΄
(Εφημερίδα “ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ”, суббота, 5 сентябрь 2015)