Άνθρωποι κάθε τάξης και ηλικίας είχαν κατακλύσει το ιερώτατο σύμβολο της Σμύρνης, το Ναό της Αγίας Φωτεινής, εκεί όπου ο αληθής ποιμένας και Επίσκοπος, as another "Angel of the Church in Smyrna", Μητροπολίτης Χρυσόστομος τελεσιουργεί την τελευταία Θεία Λειτουργία ή μάλλον την «εξόδιο ακολουθία εν τη Θεία Ευχαριστία» του ιδίου και του πολυπαθούς και περιπόθητου ποιμνίου του, which, tearful and broken, partakes of the mystery of the "blood and body" of Jesus Christ, having literally fixed his gaze in recognition on his martyr and great martyr shepherd.
The eponymous Church of Agia Fotini during those "Great Hours" is like another Agia Sophia, before the fall of Constantinos Polios, στην τελευταία Θεία Λειτουργία και μυσταγωγία, τους στεναγμούς του ευσεβούς και μαρτυρικού Γένους, του Ιωνικού Ελληνισμού, όπου ο «Άγγελος και Αρχιθύτης Ιεράρχης της των Σμυρναίων Εκκλησίας» ίσταται και προΐσταται κατά την υπερουράνια εκείνη μυσταγωγία, μιμούμενος Χριστού το μαρτύριον, as the willingly offered and sacrificed "worthy and God-promoted and people-promoted shepherd" in favor of his much-loved and cherished people, of his eponymous flock….
Ενός ποιμνίου προδομένου και εγκαταλελειμένου, ξερριζωμένου βίαια από τις πολυαιώνιες πατρογονικές του εστίες, μόνου και αβοήθητου στον εξανδραποδισμό, την ατίμωση, τη σφαγή!
They did not have "inflatables" at their disposal to cross to the opposite islands…
No Great Power was interested in them….
Not even the "Mother Country", the overbearing and insane, κατά την άποψη του Σμύρνης Χρυσοστόμου, αρμοστής της οποίας εγκατέλειψε κρυφά τη Σμύρνη, αφήνοντας τους Μικρασιάτες, που “συνωστίζονταν” στην παραλία της να επιλέξουν τη φωτιά και το τούρκικο μαχαίρι ή τον πνιγμό, υπό τα απαθή βλέμματα των πληρωμάτων των Γαλλικών και Αγγλικών πλοίων, που ναυλοχούσαν στο λιμάνι της Σμύρνης!
Ένας μόνο μένει κοντά τους, συμμερίζεται τον πόνο και την αγωνία τους, αφουγράζεται το λυγμό τους και “κοινωνεί” το αίμα τους, ο Επίσκοπος της Σμύρνης Χρυσόστομος, ο ατρόμητος Ιεράρχης, που αγάπησε μέχρι θανάτου το Χριστό και την Πατρίδα, που αγωνίστηκε θαρραλέα για να σώσει τον Ελληνισμό, όπου η Εκκλησία τον έταξε, στη Δράμα κατά των Βουλγάρων,στη Σμύρνη κατά των Νεοτούρκων…
“Εν η περιπτώσει ήθελον πέσει, να πέσω ως αετός, και ουχί να αποθάνω αδρανών εις τινά ορνιθώνα της Ανατολής. Ζητώ Σταυρόν, μεγάλον Σταυρόν, επί του οποίου θα δοκιμάσω την ευχαρίστησιν καθηλούμενος και μη έχων τι να δώσω προς σωτηρίαν της ημετέρας λατρευτής πατρίδος να δώσω το αίμα μου. Ούτως εννοώ το επ’ εμοί την ζωήν και την αρχιερωσύνην”, έγραφε στον Πατριάρχη….
Και ο Σταυρός του, Σταυρός παμμέγιστος, υψώθηκε στη Σμύρνη!
Το ράσο του, ως πορφύρα και βήσσος, κατακόκκινο από το μαρτύριό του, έγινε το σάβανο με το οποίο τυλίχθηκε και “τάφηκε” ο Ελληνισμός της Μικρασίας, η κοιτίδα του Αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος και της Χριστιανικής Πίστεως, γόνοι εκλεκτοί της οποίας κόσμησαν το πάνθεον της φιλοσοφίας και στόλισαν τον ουρανό της Ορθοδοξίας!
Ο Άγιος Ιερομάρτυς Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος, ο Καλαφάτης, αποτελεί την επιτομή της ατίμητης προσφοράς του ιερού Κλήρου στο Γένος των Ελλήνων, του διαχρονικού πνευματικού Πατέρα και Ηγέτη, ο οποίος μένει κοντά στο χειμαζόμενο Λαό, συμπάσχει μαζί του και θυσιάζεται μαζί του!
Μένει κοντά στο Λαό του, ακόμα κι` αν ξέρει ότι “οι Μήδοι στο τέλος θα διαβούνε”, ακόμα κι` αν είναι βέβαιος και “έτοιμος από καιρό” για το τέλος, που τον περιμένει, όταν όλοι οι άλλοι πολιτικοί και στρατιωτικοί, κατ` ευφημισμόν, ηγέτες, έσπευδαν να φύγουν, σαν τα ποντίκια, που εγκαταλείπουν το πλοίο, εγκαταλείποντας εκατομμύρια Ελλήνων στο έλεος της Τουρκικής βαρβαρότητας.
O Άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης, 93 χρόνια μετά το μαρτύριό του, έχει αναδειχθεί πλέον σε ιδέα!
Και οι ιδέες ούτε πεθαίνουν, ούτε νικιούνται ποτέ.
Είναι βέβαιο ότι, μέσα από το ζοφερό σκοτάδι, τη σύγχυση, την αβεβαιότητα και τις ανατροπές της σύγχρονης πραγματικότητας, ο Χρυσόστομος θα είναι αυτός που θα δώσει όραμα και θα κατευθύνει το βηματισμό της νέας γενιάς προς τα ωραία, τα μεγάλα και τ` αληθινά!
Αρκεί να μη σκοτώσουμε στην ψυχή τους την πίστη στο Χριστό, την ελπίδα και το όνειρο….
† Ο ΣΥΡΟΥ ΚΑΙ ΜΥΚΟΝΟΥ ΔΩΡΟΘΕΟΣ Β΄
("DEMOKRATIA" newspaper, Saturday, 5 September 2015)