A day of absolute mourning for Christianity The Fate of Panagia
“Agia and M. FRIDAY his HOLY and saving and horrible Passions Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού επιτελούμεν”….
τούς εμπτυσμούς, τα ραπίσματα, τα κολαφίσματα, the insults, τούς γέλωτας, the πορφυράν χλαίναν, τον τον κάλαμον, τον σπόγγον, the acid, τούς ήλους, the λόγχην και προ πάντων τον Σταυρόν και τον θάνατον, α δι’ ημάς εκών
you accepted “έτι δε και την του ευγνώμονος ληστού, του συσταυρωθέντος αυτώ, σωτήριον εν τω σταυρώ ομολογίαν.”
Εσταυρώθης δι’ εμέ, ίνα εμοί
you went to leave her “you stretched the side, spout life faucet fiber
me.” (Blessings after the exit of the Crucified)
On Good Friday we have the Climax of the divine drama, the "Sequence of the Passions" is celebrated and we remember and experience the Salvation and horrible Passions of our Lord and God.
That is:
a) The folds b) the lashes c) the jokes d) the humiliations e) the blows f) the crown of thorns and especially the g) Crucifixion and the) the death of our Christ.
Good Friday symbolizes the events of Jesus' trial by Pontius Pilate ,την μαρτυρική πορεία Του προς τον Γολγοθά, την Σταύρωση του και τελικά την Ταφή του.
Η τελετή της Αποκαθήλωσης, γίνεται στις εκκλησίες μας, το μεσημέρι της μεγάλης Παρασκευής μαζί με την αναπαράσταση της ταφής. Το βράδυ τελείται η περιφορά του Επιταφίου.
Οι καμπάνες των εκκλησιών χτυπούν πένθιμα όλη την διάρκεια της ημέρας. Λόγω του πένθους της ημέρας οι νοικοκυρές δεν ασχολούνται με τις δουλειές του σπιτιού, αποφεύγοντας ακόμη και το μαγείρεμα.
Με λουλούδια που μαζεύουν ή αγοράζουν, γυναίκες και παιδιά πηγαίνουν στις εκκλησίες για να στολίσουν τον Επιτάφιο.
Η νηστεία της ημέρας είναι αυστηρότατη και απαγορεύει ακόμα και το λάδι. Πολλοί πιστοί συνηθίζουν να πίνουν την Μεγάλη Παρασκευή λίγο ξύδι, εις ανάμνηση αυτού που έδωσαν στον Ιησού, όταν ζήτησε νερό τις τελευταίες στιγμές της επίγειας ζωής Του. Το έθιμο απαγορεύει κάθε εργασία την ημέρα αυτή.
instead, την ημέρα αυτή συνηθίζεται οι πιστοί να επισκέπτονται τους τάφους των νεκρών συγγενών και φίλων. Προσδοκώντας, μαζί με την αυριανή Ανάσταση του Κυρίου – και την δική τους.
The Fate of Panagia
Σήμερα μαύρος ουρανός, σήμερα μαύρη μέρα, σήμερα όλοι θλίβονται και τα βουνά λυπούνται, σήμερα αγγέλοι αρχάγγελοι όλοι μαυροφορούνται. Σήμερα έβαλαν βουλή οι άνομοι οβραίοι, οι άνομοι και τα σκυλιά, οι τρισκατηραμένοι, να πιάσουνε το Λυτρωτή να παν να Τον σταυρώσουν. Ο Κύριος ηθέλησε να μπει σε περιβόλι, να λάβει δείπνο μυστικό, για να τον λάβουν όλοι. Κι αφού τον ετελείωσε ο Κύριος το δείπνο, άρχισε να τον ευλογεί το χέρι Του τ’ αγίο.
– ΄Ενας από τους μαθητές είναι να με προδώσει, στα χέρια των οβραίωνε για να Με παραδώσει. ΄Ενας τον άλλο κοίταξε, ένας τον άλλο λέει:
– Μήπως εγώ διδάσκαλε είν’ που θα Σε προδώσω; στα χέρια των οβραίωνε για να Σε παραδώσω; Κι η Παναγιά η Δέσποινα καθόνταν στο θρονί Της την προσευχή Της έκανε για τον Μονογενή Της. Φωνή της ήλθε εξ ουρανού κι απ’ Αρχαγγέλου στόμα:
– Σώνουν Κυρά μου οι προσευχές, σώνουν και μετάνοιες, και τον Υιό Σου πιάσανε και στον χαλκιά Τον πάνε, και στου Πιλάτου την αυλή, εκεί Τον τυραννάνε.
– Χαλκιά χαλκιά φτιάσε καρφιά, φτιάσε τρία περόνια. Κι εκείνος ο παράνομος, βαρεί και φτιάνει πέντε.
-Συ φαραέ που τ’άφτιαξες, πρέπει να μας διδάξεις.
-Βάλτε Του δυό στα χέρια Του, και τ’ άλλα δυό στα πόδια. Το πέμπτο το φαρμακερό, βάλτε το στην καρδιά Του, να τρέξει γαίμα και νερό, από τα σωθικά Του. Κι η Παναγιά σαν τ’ άκουσε, έπεσε και λιγώθει. Σταμνί νερό της ρίξανε ,τρία κανάτια μόσχο, και τρία με ροδόσταμο, για ν’άρθει ο λογισμός Της! Κι αφού της ήλθε ο λογισμός κι αφού της ήλθε ο νους Της Ζητεί μαχαίρι να σφαγεί φωτιά να πάει να πέσει, ζητεί γκρεμνό να γκρεμιστεί ,για τον Μονογενή Της.
-Λάβε Κυρά μου υπομονή, λάβε Κυρά μου ανάσα.
-Και πως να λάβω υπομονή, και πως να λάβω ανάσα; που έχω γυιό Μονογενή και Κείνο σταυρωμένο. Η Μάρθα κ’η Μαγδαληνή και του Λαζάρου η μάνα, και του Ιακώβου η αδελφή, κι οι τέσσερεις αντάμα, έπιασαν το στρατί- στρατί, στρατί το μονοπάτι, κι μοίρα τους τους έβγαλε μπρος του ληστή την πόρτα.
-΄Ανοιξε πόρτα του ληστή και πόρτα του Πιλάτου. Κι πόρτα από το φόβο της, ανοίγει μοναχή της. Τηρά δεξιά, τηρά ζερβά, κανένα δε γνωρίζει. Τηρά και δεξιότερα, βλέπει τον Αϊ Γιάννη.
– ΄Αγιε μου Γιάννη Πρόδρομε και Bαπτιστή του γιού μου, μην είδες Τον τον γυιόκα μου και σε τον δάσκαλό Σου;
– Δεν έχω γλώσσα να στο ’πώ, χείλη να στο μιλήσω. Δεν έχω χεροπάλαμο για να σου Τονε δείξω. Βλέπεις Εκείνο τον γυμνό και τον κατατρεγμένο, όπου φορεί πουκάμισο στο γαίμα βουτηγμένο; Βλέπεις Εκείνον τον γυμνό και τον ανεμαλλιάρη Οπού φορεί στη κεφαλή ακάνθινο στεφάνι; Εκείνος είν’ ο γυιόκα Σου, και με ο δάσκαλός μου. Κι η Παναγιά σαν τ’ άκουσε, τούτο τον λόγο λέει:
– Πούνε γκρεμνός να γκρεμιστώ, γιαλός να πάω να πέσω. Κι Παναγιά πλησίασε, γλυκά Τον ερωτούσε:
– Δεν μου μιλείς παιδάκι μου, δεν μου μιλείς παιδί μου. Κανένας δεν της μίλησε να την παρηγορήσει. Μόν’ ο Χριστός της μίλησε απ’ το Σταυρό επάνω.
– Αν γκρεμιστείς Εσύ Κερά, γκρεμιέται ο κόσμος όλος Μάνα μου λάβε υπομονή μαζί κι ο κόσμος όλος. Πήγαινε μάνα πήγαινε και διάφορο δεν έχεις. Πάρε τον ΄Αϊ Γιάννη γιό, μαζί Σου να τον έχεις.
– Ποιός έχει γιό Μονογενή και παίρνει ξένη γέννα;
– Πήγαινε μάνα πήγαινε και διάφορο δεν έχεις. Μόνο το Μέγα Σάββατο κάτσε να μ’ απαντέχεις. Μόν’να λαλήσει ο πετεινός, σημάνουν οι καμπάνες, σημάνει ο Θιός, σημάνει η γης, σημάνουν τα ουράνια, σημάνει κι η Αγιά Σοφιά το Μέγα μοναστήρι, με χρυσαφένια σήμαντρα και τις χρυσές καμπάνες. Τότε και Συ μανούλα μου κάνε χαρές μεγάλες. ΄Οποιος τ’ ακούσει σώζεται, κι όποιος το λέει αγιάζει, κι όποιος το καλαφουγκραστεί, Παράδεισο θα λάβει, Παράδεισο και λίβανο από τον ΄Αγιο Τάφο.
The Fate of Panagia (Απόδοση) Σήμερα μαύρος ουρανός, σήμερα μαύρη μέρα, σήμερα όλοι θλίβονται και τα βουνά λυπούνται, σήμερα αγγέλοι αρχάγγελοι όλοι μαυροφορούνται. Σήμερα έβαλαν βουλή οι άνομοι οβραίοι, οι άνομοι και τα σκυλιά, οι τρισκατηραμένοι, να πιάσουνε το Λυτρωτή να παν να Τον σταυρώσουν. Ο Κύριος ηθέλησε να μπει σε περιβόλι, να λάβει δείπνο μυστικό, για να τον λάβουν όλοι. Κι αφού τον ετελείωσε ο Κύριος το δείπνο, άρχισε να τον ευλογεί το χέρι Του τ’ αγίο.
– ΄Ενας από τους μαθητές είναι να με προδώσει, στα χέρια των οβραίωνε για να Με παραδώσει. ΄Ενας τον άλλο κοίταξε, ένας τον άλλο λέει:
– Μήπως εγώ διδάσκαλε είν’ που θα Σε προδώσω; στα χέρια των οβραίωνε για να Σε παραδώσω; Κι η Παναγιά η Δέσποινα καθόνταν στο θρονί Της την προσευχή Της έκανε για τον Μονογενή Της. Φωνή της ήλθε εξ ουρανού κι απ’ Αρχαγγέλου στόμα:
– Σώνουν Κυρά μου οι προσευχές, σώνουν και μετάνοιες, και τον Υιό Σου πιάσανε και στον χαλκιά Τον πάνε, και στου Πιλάτου την αυλή, εκεί Τον τυραννάνε.
– Χαλκιά χαλκιά φτιάσε καρφιά, φτιάσε τρία περόνια. Κι εκείνος ο παράνομος, βαρεί και φτιάνει πέντε.
-Συ φαραέ που τ’άφτιαξες, πρέπει να μας διδάξεις.
-Βάλτε Του δυό στα χέρια Του, και τ’ άλλα δυό στα πόδια. Το πέμπτο το φαρμακερό, βάλτε το στην καρδιά Του, να τρέξει γαίμα και νερό, από τα σωθικά Του. Κι η Παναγιά σαν τ’ άκουσε, έπεσε και λιγώθει. Σταμνί νερό της ρίξανε ,τρία κανάτια μόσχο, και τρία με ροδόσταμο, για ν’άρθει ο λογισμός Της! Κι αφού της ήλθε ο λογισμός κι αφού της ήλθε ο νους Της Ζητεί μαχαίρι να σφαγεί φωτιά να πάει να πέσει, ζητεί γκρεμνό να γκρεμιστεί ,για τον Μονογενή Της.
-Λάβε Κυρά μου υπομονή, λάβε Κυρά μου ανάσα.
-Και πως να λάβω υπομονή, και πως να λάβω ανάσα; που έχω γυιό Μονογενή και Κείνο σταυρωμένο. Η Μάρθα κ’η Μαγδαληνή και του Λαζάρου η μάνα, και του Ιακώβου η αδελφή, κι οι τέσσερεις αντάμα, έπιασαν το στρατί- στρατί, στρατί το μονοπάτι, κι μοίρα τους τους έβγαλε μπρος του ληστή την πόρτα.
-΄Ανοιξε πόρτα του ληστή και πόρτα του Πιλάτου. Κι πόρτα από το φόβο της, ανοίγει μοναχή της. Τηρά δεξιά, τηρά ζερβά, κανένα δε γνωρίζει. Τηρά και δεξιότερα, βλέπει τον Αϊ Γιάννη.
– ΄Αγιε μου Γιάννη Πρόδρομε και Bαπτιστή του γιού μου, μην είδες Τον τον γυιόκα μου και σε τον δάσκαλό Σου;
– Δεν έχω γλώσσα να στο ’πώ, χείλη να στο μιλήσω. Δεν έχω χεροπάλαμο για να σου Τονε δείξω. Βλέπεις Εκείνο τον γυμνό και τον κατατρεγμένο, όπου φορεί πουκάμισο στο γαίμα βουτηγμένο; Βλέπεις Εκείνον τον γυμνό και τον ανεμαλλιάρη Οπού φορεί στη κεφαλή ακάνθινο στεφάνι; Εκείνος είν’ ο γυιόκα Σου, και με ο δάσκαλός μου. Κι η Παναγιά σαν τ’ άκουσε, τούτο τον λόγο λέει:
– Πούνε γκρεμνός να γκρεμιστώ, γιαλός να πάω να πέσω. Κι Παναγιά πλησίασε, γλυκά Τον ερωτούσε:
– Δεν μου μιλείς παιδάκι μου, δεν μου μιλείς παιδί μου. Κανένας δεν της μίλησε να την παρηγορήσει. Μόν’ ο Χριστός της μίλησε απ’ το Σταυρό επάνω.
– Αν γκρεμιστείς Εσύ Κερά, γκρεμιέται ο κόσμος όλος Μάνα μου λάβε υπομονή μαζί κι ο κόσμος όλος. Πήγαινε μάνα πήγαινε και διάφορο δεν έχεις. Πάρε τον ΄Αϊ Γιάννη γιό, μαζί Σου να τον έχεις.
– Ποιός έχει γιό Μονογενή και παίρνει ξένη γέννα;
– Πήγαινε μάνα πήγαινε και διάφορο δεν έχεις. Μόνο το Μέγα Σάββατο κάτσε να μ’ απαντέχεις. Μόν’να λαλήσει ο πετεινός, σημάνουν οι καμπάνες, σημάνει ο Θιός, σημάνει η γης, σημάνουν τα ουράνια, σημάνει κι η Αγιά Σοφιά το Μέγα μοναστήρι, με χρυσαφένια σήμαντρα και τις χρυσές καμπάνες. Τότε και Συ μανούλα μου κάνε χαρές μεγάλες. ΄Οποιος τ’ ακούσει σώζεται, κι όποιος το λέει αγιάζει, κι όποιος το καλαφουγκραστεί, Παράδεισο θα λάβει, Παράδεισο και λίβανο από τον ΄Αγιο Τάφο.
We use cookies to give you the best experience on our website. SettingsAgree
Privacy & Cookies Policy
Privacy Overview
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these cookies, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are as essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may have an effect on your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
