Heavy war drums again in the same east sound
and black death clouds cover the area, where the sun was born
Justice, the city, where the Christian persecutor turned to Apostle
of nations, and the other, in which the faithful of Christ were named
Christians…
and black death clouds cover the area, where the sun was born
Justice, the city, where the Christian persecutor turned to Apostle
of nations, and the other, in which the faithful of Christ were named
Christians…
An uninterrupted and
dangerous rope between war and peace the life of man,
From the old years old…
One
pending between death and life appears her destiny…
What if three thousand now Herodotus found that “no one
not so foolish, to prefer war, instead of peace ”;
The war, This last form of violence and inhumanity, still
to prove the nonsense of people,
who, incomprehensible, still choose war,
covering it with aggressive identification, with the illusion that his
They are amnestaken and disgusted, but in essence revealing the size
of their wandering and the bottomless depth of their hypocrisy;
No matter how much culture progressed, to
αναπτύχθηκε η τεχνολογία και να θεοποιήθηκε η πρόοδος, ο σημερινός άνθρωπος σε
τίποτα δεν διαφέρει από τον πρωτόγονο, παρά μόνο στην καταστροφική δύναμη των
όπλων του.
Δεν
είναι τυχαίο, ούτε συμπτωματικό ότι κάθε επιστημονική και τεχνολογική ανακάλυψη
χρησιμοποιήθηκε πρώτα για πολεμικούς σκοπούς, για την εξόντωση του άλλου, and
ύστερα για την βελτίωση των όρων ζωής του ανθρώπου.
Δεν
έλειψαν, άλλωστε και οι θιασώτες του πολέμου, εκείνοι που τον θεώρησαν “πατέρα
των πάντων”, όπως ο Ηράκλειτος,
“βιολογική αναγκαιότητα”, όπως ο Νίτσε, ή “όρο προόδου και ώθηση, που εμποδίζει
ένα έθνος ν` αποκοιμηθεί”, όπως ο Ρενάν….
And
είναι ν` απορήσει κανείς, πώς τόσο μεγάλοι διανοητές δεν αντιλήφθηκαν το τίμημα , που πρέπει να καταβληθεί και τον
ποταμό αιμάτων, που πρέπει να χυθεί, την αγριότητα, που πρέπει να
γιγαντωθεί, για να επιτευχθεί τι;
Και είναι να αναρωτηθεί κανείς, πώς σήμερα, με τόσες και τέτοιες
φρικτές εμπειρίες, η ανθρωπότητα και οι ισχυροί της Γης εξακολουθούν να
αυταπατώνται ότι μόνο με πόλεμο τα προβλήματα μπορούν να λυθούν, οι διαφορές να
διευθετηθούν και τα ανθρώπινα δικαιώματα να επιβληθούν!
Αγνοούν, is it?, that
ποτέ και κανένας πόλεμος δεν έλυσε προβλήματα, περισσότερα απ` όσα δημιούργησε;
Τους διαφεύγει ότι
ποτέ και σε κανένα πόλεμο δεν υπήρξε νικητής, αλλά μόνο νικημένος, και αυτός
δεν είναι άλλος από τον άνθρωπο και την ανθρωπιά του;
THE
εικοστός αιώνας τοποθετήθηκε στο αρχείο της Ιστορίας με την αντιφατική
ετικέττα, του αιώνα των ασύλληπτων τεχνολογικών ανακαλύψεων και των εξ ίσου
ασύλληπτων στη φρίκη τους παγκοσμίων και τοπικών πολέμων.
THE
εικοστός πρώτος αιώνας, του οποίου η έναρξη με τόσες ελπίδες και διακηρύξεις
περί ειρήνης, δικαιοσύνης, διεθνούς συνεργασίας και αλληλεγγύης συνοδεύτηκε,
φαίνεται ότι συνεχίζει την αλυσιδωτή αντίδραση του ενστίκτου και της
βιαιότητας, που κληρονόμησε…
And
δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, καθώς ο πόλεμος έχει γίνει πλέον μέρος
της καθημερινότητάς μας!
Είναι λογικό κι` επόμενο μια κοινωνία ανταγωνισμού, μια κοινωνία
όπου κυριαρχεί η εγωιστική απληστία, η διαρκής αντιπαλότητα και καχυποψία, the
αέναη προσπάθεια για επικράτηση και κυριαρχια, μια κοινωνία στην οποία η
επιδίωξη του κέρδους και της δύναμης έχει αναχθεί σε υπέρτατη αξία, μια τέτοια
κοινωνία να εθίζεται, να ανέχεται και να υιοθετεί τον πόλεμο και τη βία…
Φτάνει
μάλιστα στον υπέρτατο παραλογισμό να εξαπολύει……ανθρωπιστικούς πολέμους, with
την παράλογη αυταπάτη ότι υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα καταπατώντας
the, ότι επιβάλλει την ειρήνη και τη δικαιοσύνη ευτελίζοντας την ανθρώπινη ζωή,
λησμονώντας ότι “μια ζωή δεν αξίζει τίποτα, αλλά και τίποτα δεν αξίζει όσο μια
ανθρώπινη ζωή”!
Αμήχανη
και αδύναμη η ανθρωπότητα, παρακολουθεί με αγωνία τις εξελίξεις στη Συρία, όπου
ο Χριστιανισμός προετοιμάζεται, όπως δείχνει παρόμοιων σύγχρονων περιπτώσεων η
εμπειρία, για μια ακόμη “βαβυλώνιο αιχμαλωσία”, έχοντας ήδη προσφέρει στο βωμό
του φανατισμού, of intolerance and the illegal interests of two bishops and
unrestrained number of believers.
Δεν
We know the outcome of the facts, neither can we station all the
παραμέτρους της κρίσεως και ακόμα περισσότερο να αναζητήσουμε ή να επιρρίψουμε
ευθύνες.
Το μόνο, που μας απομένει και οφείλουμε να κάνουμε είναι
καθημερινά να αγωνιζόμαστε και
νυχθημερόν να προσευχόμαστε ώστε να ξημερώσει εκείνη η μέρα, που οι
people “κατακόψουσι τας ρομφαίας αυτών εις άροτρα και τα δόρατα αυτών εις δρέπανα
και ουκέτι μη μάθωσι πολεμείν”!(Μιχαίας, 4,3)
† SYROU AND MYKONOS DIRECTOS B’
("DEMOKRATIA" newspaper)
NewsRoom Mykonos Ticker