Le Métropolite de Syros-Tinos-Mykonos Monsieur. Dorotheos B.’
Lors d'une récente visite en Grèce, le patriarche œcuménique, M.. Barthélemy a conseillé aux Grecs d'être patients, il n'y en avait pas quelques-uns qui le jugeaient et le critiquaient, en faisant valoir que…….
c'est pour cette raison qu'il accepte et, chemin, υιοθετεί τη ζοφερή κατάσταση, που σαν μαύρο σύννεφο έχει επικαθίσει τα τελευταία χρόνια στη ζωή και την ψυχή μας, και συνιστά παθητική αποδοχή της…
Είναι και αυτή μια στάση… Νιώθεται… Surtout de nos jours, où tout se déroule, tout change, tout le monde est pressé, tout le monde court après l'horizon!
Et pourtant! Plus chrétien, Recommandation grecque décente et efficace, conseils et suggestions de vie par’ elle ne pouvait pas exister.
"Des gouttes d'eau en pierre coulent" disaient nos ancêtres, faisant référence au grand pouvoir de la détermination et de la patience.
Γιατί στη ζωή, όπως και στη φύση, τίποτα δεν συμβαίνει απότομα και αστραπιαία. Οι μεγάλες αλλαγές και ανατροπές δεν γίνονται από τη μια μέρα στην άλλη. Κι αν γίνονται, φέρουν μέσα τους τα σπέρματα της αποτυχίας, όπως συνέβη στις μεγάλες επαναστάσεις, όπως στη Γαλλική, που ξέπεσε στην τρομοκρατία και κατέληξε στην ανασύσταση της μοναρχίας, και τη Ρωσική, qui a dégénéré en une forme extrême de dictature.
Christianisme, d'autre part, est inné avec la détermination et la patience qui ont d'abord caractérisé son Dieu-homme Fondateur.
Ο Χριστός ήρθε στον κόσμο για να αλλάξει τον κόσμο όχι σαν ορμητικός χείμαρρος, αλλά σαν ήρεμο και βαθύ ποτάμι, σαν απειροελάχιστος σπόρος σινάπεως, που σιγά-σιγά θα γίνει δέντρο να καλύψει τη γη…
Η υπομονή που έδειξε ο Χριστός στις διάφορες καταστάσεις, προκλήσεις, προσβολές, αδικίες, εξευτελισμούς, συκοφαντίες, ακόμη και πάνω στον Σταυρό, montre sa mesure et sa grandeur.
Nous tous, un autre un peu, un autre beaucoup, parfois moins, parfois plus, et aujourd'hui bien plus encore, βιώνουμε περιστάσεις στην καθημερινότητά μας τόσο δύσκολες και οδυνηρές, που μας αποκαρδιώνουν, απειλούν να κάμψουν το θυμικό μας και να παραλύσουν τις δυνάμεις μας.
mais, ακόμα και στη δικαιολογημένη οργή μας, τη διάχυτη παντού ένταση και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα του φόβου επιβάλλεται να δείχνουμε την υπομονή του Χριστού· μια υπομονή που δεν ταυτίζεται με τη στωική αντιμετώπιση των δυσκολιών της ζωής, cela n'a rien à voir avec une gestion passive des événements, avec renonciation à la responsabilité et réclamations équitables, indifférence à l'action sociale, c'est plutôt le moteur de l'action et du changement.
Το μυστικό της είναι ότι μας δίνει τη δύναμη να μην υποταχθούμε στις βίαιες και ισοπεδωτικές της προσωπικότητάς μας καταστάσεις της ζωής, να μην παραδοθούμε στην απελπισία και την αδράνεια, αλλά να διατηρήσουμε την εσωτερική μας γαλήνη και την προσωπική μας αυτονομία.
Le Christ aurait-il pu perdre patience et chasser du temple à coups de fouet ceux qui en avaient fait une « maison de commerce » ?, mais en même temps il nous invite à apprendre de Lui, ο οποίος είναι «πράος και ταπεινός τη καρδία», τη βαθιά εσωτερική υπομονή, ώστε να βρούμε την ειρήνη και την ισορροπία στις ψυχές μας, ακόμα και όταν άδικα μας καρφώνουν στον σταυρό.
Η χριστιανική υπομονή δεν αποτελεί αδυναμία χαρακτήρος, αλλά προϋποθέτει δύναμη ψυχής, που μεταμορφώνει ακόμη και τις μεγαλύτερες θλίψεις και δοκιμασίες σε πολύτιμη εμπειρία.
Για να ξεπεράσουμε τα προσωπικά και συλλογικά μας αδιέξοδα και τις εγωιστικές αγκυλώσεις και να πετύχουμε την αλληλεγγύη και την ομοψυχία που έχει ανάγκη ο τόπος χρειάζεται υπομονή.
(agioritikovima.gr από το ένθετο της Δημοκρατίας για την Ορθοδοξία)